Mirosław Araszewski urodził się w 1941 roku w Baranowiczach. Od 1975 członek ZPAF leg. 429. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi - Wydział Operatorski, dyplom w 1973 r. Do 1985 nauczyciel akademicki w PWSFTviT. Obecnie dr hab. Profesor Wyższej Szkoły Sztuki i Projektowania w Łodzi, prorektor, kierownik katedry Fotografii. Prowadzi Pracownię Fotografii Interdyscyplinarnej. Zajmuje się fotografią kreacyjną i użytkową. Specjalizuje się w fotografii artystycznej i użytkowej w działach reklamy, mody i przemysłu. Miał kilkanaście wystaw indywidualnych i brał udział w licznych wystawach zbiorowych.

"Fotografuję, ponieważ obrazy utrwalone na zdjęciach pełniej i w sposób wyrazistszy pozostają w mojej świadomości. Mam wrażenie, że gdyby coś umknęło, uciekło z pola widzenia i nie zostało utrwalone – zatraciłoby swoja wyrazistość, przestało istnieć. Pozostało jedynie jako mglisty osad nieokreślonej, wizualnej magmy. Obrazy zatrzymane na zdjęciach pozwalają mi powrócić i ponownie przeżyć pierwotne emocje i wyzwolić stany refleksji. Dotknąć wzrokowo i emocjonalnie tego, co było pretekstem naciśnięcia spustu migawki. Fotografowanie jest zdecydowanie aktywniejszym sposobem do poznawania świata niż patrzenie. Pozostawia znacznie głębsze ślady w nas samych, w naszej świadomości i przestrzeni duchowej, budząc jednocześnie niepokój i rodząc pytanie: czy to, co chcę utrwalić na zdjęciach ma jakiś sens, poza mną samym? Zdjęcia na tej wystawie są formą osobistego notatnika, który powstaje z potrzeby zapisania miejsc, zdarzeń, ludzi, rzeczy, śladów, wśród których żyję i które mnie otaczają. Towarzyszy temu fascynacja niecodziennymi zdarzeniami, nietypowym światłem, interesująca formą, subtelnym przekazem treści, ulotnością zjawisk.

Pomimo swoich lat jest we mnie nieustająca ciekawość dziecka. To ona jest motorem, który napędza i powoduje ciągłe poszukiwanie i odkrywanie nowych światów w sferze coraz to nowych obrazów. Pielęgnuję tę ciekawość w sobie i staram się jej nie zatracić. Wszystkie moje zdjęcia tworzą swoisty pamiętnik, w którym zanotowałem te sytuacje i te stany emocjonalne, które dane było mi przeżyć. To właśnie nimi chce podzielić się z innymi ludźmi.

Światy zastane, wyłuskane z rzeczywistości, jak tez i światy wykreowane, które powstały w mojej wyobraźni, zostały zamienione na obraz. Takie są i takie pokazuję innym. Jeżeli znajdzie się choć jedna osoba wśród oglądających, do której trafią moje zdjęcia i przemówią – to znaczy, że warto fotografować. Jednocześnie jest to potwierdzenie, że to co robię ma jakiś sens i znajduje adresata.

Przytoczę słowa fotografa z grupy MAGNUM – Bruce'a Davidsona, które są jednocześnie odzwierciedleniem mojej postawy wobec fotografii: „Moje zdjęcia są w większości przypadków pełne szacunku, łagodne i osobiste. Zazwyczaj pozwalają widzowi patrzeć na własny rachunek, nie moralizują i nie udają sztuki”."

Mirosław Araszewski