|
Jesteś na drugiej stronie tekstu
Strona pierwsza | Strona druga | Strona trzecia
| Strona czwarta
Paleta Histogram
Histogram to prosty wykres słupkowy, przedstawiający poziomy jasności
rozciągnięte na poziomej osi o wartościach od 0 do 255 oraz liczbę pikseli
należących do danego poziomu (patrz rysunek 6.6). Jeśli na obrazie jest
wiele ciemnych pikseli, słupki skupione są po lewej stronie histogramu;
odwrotna sytuacja ma miejsce w przypadku obrazów jasnych, w których
najwięcej informacji znajduje się w jasnych obszarach. Wysokość słupków jest
względna — informują one nie tyle o określonej liczbie pikseli o danej
wartości, co raczej o proporcjach ilościowojakościowych poszczególnych
poziomów jasności.
Rysunek 6.6. Paleta Histogram
Niektóre informacje wyświetlane na palecie Histogram mogą nie wydawać się
szczególnie przydatne — podczas większości prac reprodukcyjnych nie musimy
znać mediany wyliczonej ze wszystkich pikseli ani nie musimy wiedzieć, ile
pikseli znajduje się na poziomie 33. Niektóre jednak informacje pokazane na
omawianej palecie na pewno nam się przydadzą.
Obcinanie wartości w jasnych i ciemnych obszarach
Spoglądając na histogram, możemy od razu powiedzieć, czy skaner obciął
wartości w jasnych lub ciemnych obszarach (patrz rysunek 6.7). Jeśli na
krańcach histogramu znajduje się wyraźna „szpilka”, oznacza to z dużym
prawdopodobieństwem, że pewne wartości znajdujące się w strefi e świateł lub
cieni zostały obcięte. Użyliśmy tu zwrotu „z dużym prawdopodobieństwem”,
ponieważ istnieją obrazy, które zawierają dużą liczbę idealnie białych lub
idealnie czarnych pikseli, lecz zdarza się to naprawdę rzadko.
Rysunek 6.7. Odcinanie wartości w jasnych i ciemnych obszarach
Analiza histogramu może błyskawicznie przynieść odpowiedź na pytanie, jak
szeroki jest rzeczywisty zakres tonalny obrazu (rysunek 6.8). Jeśli wykres
kończy się daleko na lewo od punktu bieli lub daleko na prawo od punktu
czerni, to zakres tonalny takiego obrazka zazwyczaj należy odpowiednio
rozszerzyć, w taki sposób, by zajmował on całą szerokość wykresu. Od tej
ogólnej zasady są oczywiście pewne wyjątki, lecz zdecydowana większość
obrazków wymaga odpowiednio szerokiej charakterystyki tonalnej, obejmującej
również pewną liczbę pikseli o skrajnie jasnych i skrajnie ciemnych
wartościach. Tylko wówczas obraz będzie miał bowiem wystarczająco intensywny
kontrast.
Rysunek 6.8. Ograniczona dynamika tonalna obrazu
Ile informacji znajduje się w obrazie?
Histogram daje nam ogólny obraz ciągłości danych obrazowych (patrz rysunek
6.9). Dobry skan zawiera piksele reprezentujące każdy poziom tonalny, a jego
histogram ma gładkie krawędzie. Rozkład „górek” i „dołków” zależy całkowicie
od zawartości zdjęcia, lecz jeśli na histogramie występują wyraźne
„szpilki”, można wnioskować, że winę za to ponosi skaner wprowadzający
szumy. Jeśli natomiast histogram przypomina grzebień, najpewniej dany obraz
był już modyfi kowany — być może przez oprogramowanie skanera.
Rysunek 6.9. Skorygowany obrazek
Na podstawie histogramu możemy także stwierdzić, czy należy dokładniej
przyjrzeć się zdjęciu w poszukiwaniu oznak zbyt mocnej korekty tonalnej.
Jeśli przyjrzymy się histogramowi uzyskanemu we wcześniejszym przykładzie
korekty tonalnej gradientu, od razu zobaczymy, jaki wpływ na obraz miały
kolejne modyfikacje — na całym histogramie pojawiły się „szpilki” i przerwy.
Zwróć uwagę na to, że przerwa spowodowana brakiem pikseli jednego poziomu
jest na obrazie prawie niezauważalna — zwłaszcza jeśli znajduje się w paśmie
cienia lub półcieni — ale jeśli przerw jest więcej, na obrazie pojawią się
pierwsze oznaki posteryzacji. Położenie przerw informuje nas, na jakich
obszarach zakresu tonalnego ma miejsce posteryzacja.
Histogramy to uogólnienia
Gdy ukończysz edycję obrazu, histogram może wyglądać bardzo brzydko — to
normalne i nieuniknione. Histogram stanowi tylko wskazówkę. Pełni on
najbardziej pożyteczną rolę podczas oceny obrazów przed obróbką. Oglądając
histogram, można stwierdzić, że pewne wartości zostały obcięte oraz że
brakuje pewnych poziomów, lecz dobry histogram niekoniecznie oznacza, że
obraz jest dobrej jakości i odwrotnie — obraz o złym histogramie może
wyglądać dobrze.
Naprawienie histogramu nie oznacza naprawienia obrazu. Istnieje wiele
sztuczek poprawiających wygląd histogramu, jak choćby rozmycie obrazu fi
ltrem Gaussian Blur (Rozmycie gaussowskie) przy promieniu rzędu 100 pikseli.
Tylko co z tego, że histogram będzie wyglądał wspaniale, skoro z obrazu nic
wówczas nie zostanie? Histogram służy do czerpania informacji na temat
obrazu, ale nie polegaj wyłącznie na nim.
Wskazówka. Zawsze odświeżaj histogram. Aby utrzymać największą
wydajność odświeżania ekranu, wyświetlane na palecie Histogram wartości
obliczane są na podstawie obrazu poddanego działaniu algorytmów wygładzania.
Na wygładzonym obrazie posteryzacja może nie być widoczna, a obraz
prawdopodobnie będzie wyidealizowany. Photoshop ostrzega przed pochopnymi
wnioskami, wyświetlając ikonkę ostrzegawczą, gdy histogram odzwierciedla
tylko przybliżone dane. Aby uzyskać rzeczywiste informacje, kliknij przycisk
Refresh (Odśwież) znajdujący się na palecie Histogram (patrz rysunek 6.10).
Rysunek 6.10. Ostrzeżenie na palecie Histogram
Paleta Info
Podobnie jak paleta Histogram, także paleta Info pełni funkcję czysto
informacyjną. Za jej pomocą nie dokonamy żadnych modyfi kacji obrazu —
pozwala ona jedynie przeanalizować jego zawartość. Jednak podczas gdy paleta
Histogram przedstawia ogólne informacje o całym obrazie, paleta Info
umożliwia analizę jego określonych punktów i fragmentów. Gdy przesuwasz
kursor po powierzchni obrazu, na palecie Info wyświetlana jest wartość
piksela, który znajduje się w danej chwili pod kursorem, wraz z jego
dokładnymi współrzędnymi. Co bardziej istotne, gdy otworzone jest okno
dialogowe jednej z funkcji służących do korekty tonalnej lub barwnej — na
przykład Levels (Poziomy) lub Curves (Krzywe) — na palecie Info wyświetlane
są wartości pikseli przed przekształceniem i po nim (patrz rysunek 6.11).
Rysunek 6.11. Paleta Info
Wskazówka. Szukaj różnic. Dzięki palecie Info możesz poznać różnice
pomiędzy wybranymi pikselami; pozwala ona także szukać ukrytych szczegółów,
występujących zwłaszcza w bardzo ciemnych lub bardzo jasnych obszarach
obrazu, które trudno dostrzec na monitorze. Przesuwaj kursor po ciemnym
obszarze i obserwuj paletę Info. Jeśli wartości pikseli zmieniają się w
miarę przesuwania, oznacza to, że mamy do czynienia ze zmianą wartości,
czyli z różnicami — mogą to być szczegóły, które warto wyeksponować, albo
szum, który należy zmniejszyć. Wiadomo jednak, że coś tam się kryje.
Opcje palety Info
Rodzaj informacji wyświetlanych na palecie Info możemy ustawiać na jeden z
dwóch sposobów. Po pierwsze, możemy wybrać z menu palety Info pozycję
Palette Options (Opcje palety) — patrz rysunek 6.12. Drugi sposób to użycie
ukrytych menu palety Info (patrz rysunek 6.13). Utworzyliśmy kilka zestawów
ustawień, których używamy do wykonywania różnych zadań, a oprócz tego
wykorzystujemy funkcję Workspace (Obszar roboczy), zapisującą ustawienia
palety Info oraz układ pozostałych palet.
Rysunek 6.12. Okno dialogowe z opcjami palety Info
Rysunek 6.13. Jedno z ukrytych menu palety Info
W przypadku bichromii, obrazów w skali szarości lub obrazów wielokanałowych
pierwszy odczyt koloru ustawiamy na RGB, a drugi na Actual Color (Kolor
rzeczywisty) — w trybie Actual Color (Kolor rzeczywisty) metoda wyświetlania
wybierana jest automatycznie w zależności od rodzaju obrazu. Współrzędne
kursora niemal zawsze wyświetlamy w pikselach, ponieważ dzięki temu łatwiej
jest nam wrócić w to samo miejsce.
Dlaczego mielibyśmy wyświetlać wartości RGB w przypadku obrazu w skali
szarości? To proste: w celu uzyskania możliwie największej dokładności. W
trybie skali szarości wyświetlane są procentowe wartości (100 poziomów)
zamiast poziomów szarości (255). Można także uzyskać znacznie większą
precyzję — podczas edycji plików o dużej głębi bitowej Photoshop wyświetla
wartości z zakresu od 0 do 32 768. Jeśli tak wielkie liczby wprawiają Cię w
osłupienie, to wierz nam, że nie jesteś w tym przypadku osamotniony. Byłoby
znacznie lepiej, gdyby wartościom 16- bitowym towarzyszyły ich
„tradycyjne”, 8-bitowe odpowiedniki, przynajmniej dopóki nie oswoimy się z
tym, że 16 384 oznacza wartość z zakresu półcieni. Ponadto w Photoshopie CS2
po raz pierwszy zaimplementowano obsługę obrazów HDR, w których wartości w
poszczególnych kanałach opisane są liczbami 32-bitowymi. Również i te
wartości można wyświetlić w palecie Info.
Wartości parametrów R, G i B w przypadku obrazów w skali szarości są zawsze
równe, a zatem poziom danego piksela wyświetlany jest trzy razy. Poprzez
ustawienie drugiego wskaźnika w trybie Actual Color (Kolor rzeczywisty)
umożliwiamy odczyt poziomu szarości na skali procentowej, dzięki czemu
możemy jednocześnie analizować poziomy i procenty. Innej konfiguracji panelu
Info używamy podczas pracy z obrazami kolorowymi; konfiguracja ta zostanie
omówiona w dalszej części tego rozdziału.
Przyjrzyjmy się teraz narzędziom, których można użyć, aby zmienić obraz.
Jesteś na drugiej stronie tekstu
Strona pierwsza | Strona druga
| Strona trzecia |
Strona czwarta
|
