Test aparatu Olympus SP-565 UZ Olympus SP-565 Ultra Zoom

TEST APARATU:
Olympus SP-565 Ultra ZOOM

Aparat dobrze leży w ręce, a materiał pokrywający korpus uniemożliwia ewentualne nieoczekiwane wysunięcie się urządzenia z dłoni.

Elementy sterujące rozmieszczone są rozumnie i praktycznie. Co więcej lokalizację poszczególnych przycisków, których nawiasem mówiąc jest dość niewiele, szybko się zapamiętuje. Inaczej mówiąc, już po pierwszym fotografowaniu znamy aparat - a dotyczy to również menu, w którym poruszać można się intuicyjnie, nawet bez konieczności sięgania do instrukcji obsługi.

Tryb fotografowania łatwo wybiera się przy pomocy praktycznego pokrętła usytuowanego nieopodal spustu migawki. Poza 23 programami tematycznymi, które pokrywają swym zakresem większość sytuacji, w jakich wykonuje się zdjęcia, aparat SP-565 UZ oferuje także manualną kontrolę parametrów fotografowania. Tryby P/A/S/M dają fotografującym pełną swobodę w realizowaniu swych twórczych inspiracji.

Przybliżenia i oddalenia dokonuje się suwakiem obok spustu migawki, co zasługuje na pochwałę - jest to dużo lepsze rozwiązanie niż osobny przycisk w korpusie (nie wywołuje poruszenia aparatu na skutek wciskania przycisku).

Aparat ma zaimplementowany przewodnik, odpowiadający na proste pytania związane z fotografowaniem. Użycie przewodnika jest bezproblemowe - wystarczy w tym celu przekręcić pokrętło na wskaźnik GUIDE (przewodnik).

Niestety pozytywne wrażenia burzą dwa elementy. Jako pierwszy należy wymienić system wymiany akumulatorów.

Pokrywkę zakrywającą i jednocześnie dociskającą akumulatory należy ręcznie zamykać. Nic w tym dziwnego dopóki nie okaże się, że chodzi o dosłowne manualne dopasowywanie pozycji wieczka, a potem przeciąganie go w bok celem domknięcia. Bywa to czynność bardzo irytująca, bo ruchome w zawiasach wieczko niekiedy trudno dokładnie ułożyć w przewidzianej dla niego pozycji. Także wyjmowanie akumulatorów jest ryzykowne - jeden z czterech "paluszków" łatwo może wypaść zamiast do ręki, na podłogę.

Drugi element to spadająca pokrywka obiektywu. Plastikowa osłonka jest na tyle luźna, aby wysuwający się obiektyw mógł ją bez trudu zrzucić. Rozwiązanie takie chroni mechanizm wysuwania obiektywu przed uszkodzeniem na skutek włączenia aparatu bez uprzedniego zdjęcia pokrywki. Niestety zwykle okazuje się, że to nie aparat zdejmuje pokrywkę, a po prostu siła grawitacji - niosąc aparat na pasku przełożonym przez szyję, wystarczy zrobić kilka kroków, żeby pokrywka spadła. Zaimplementowanie elektronicznej osłonki zapewne zwiększyłoby koszty, ale na pewno byłoby lepszym rozwiązaniem aniżeli pozbawiona użyteczności (bo spadająca) plastikowa osłonka.

Na koniec trzeba także wspomnieć o fakcie, że Olympus zdecydował się z uporem wykorzystywać swój niszowy format pamięci xD-Picture Card. Nie jest to być może wadą, ale jeśli ktoś ma zestaw bardziej uniwersalnych kart pamięci po poprzednich aparatach, konieczność odłożenia ich w kąt i wydawania pieniędzy na nowe karty, nie jest zbyt zachęcająca. Niektórych być może pocieszy fakt, że dzięki dołączanej do aparatu przejściówce, zdjęcia można także zapisywać na na karcie microSD.

Najważniejszą cechą aparatu Olympus SP-565 UZ jest 20-krotny zoom optyczny, który pozwala na znaczące przybliżenia.

Uniwersalny, 20-krotny zoom optyczny gwarantuje elastyczność przy kadrowaniu.

20-krotny zoom optyczny umożliwia wyodrębnienie w kadrze niemal dowolnego detalu obserwowanej sceny. Dzięki stabilizacji obrazu, nawet przy długiej ogniskowej, zdjęcia zwykle wychodzą nieporuszone i czytelne.

Zakres dostępnych ogniskowych obiektywu to 26-520 mm, co oznacza, że możliwe są zarówno szerokie kadry, jak i znaczące powiększenia.
Przy minimalnej ogniskowej można objąć bardzo duży fragment sceny.

Liczba rejestrowanych, wyraźnych detali jest na bardzo dobrym poziomie, dzięki 10-megapikselowej matrycy.

Odwzorowanie kolorów jest na zadowalającym poziomie, choć błękit, a zwłaszcza kolor czerwony bywają znacząco przesycone, ale to niestety swoisty standard wśród amatorskich cyfrówek.

Dla zbliżeń i fotografowania już z odległości 1cm, aparat dysponuje trybem Super Makro dając fotografującym możliwość eksplorowania drobnych detali i miniaturowych obiektów.

Niestety przy ogniskowej około 40-50 mm obiektyw wyraźnie winietuje, czyli przyciemnia narożniki kadru.

Automatyka aparatu niestety bywa bardzo zawodna, w oczywisty sposób prześwietlając obraz lub go niedoświetlając. Dziwi to zwłaszcza, że aparat dedykowany jest przecież dla fotoamatorów, także takich, którzy o fotografowaniu nie mają pojęcia (o czym świadczy chociażby zawierający absolutnie podstawowe informacje, zaimplementowany w aparacie poradnik GUIDE).

Już przy czułości ISO 200, szum istotnie redukuje jakość obrazu, wprowadzając efekt zatarcia detali i postrzępienia krawędzi.

Dzięki funkcji kompensacji cienia, nawet przy zdjęciach wykonywanych niemal pod światło, sylwetki fotografowanych obiektów zawierają sporą ilość dość czytelnych detali.

Ogólna jakość obrazu jest na bardzo przyzwoitym poziomie, widać wyraźnie poprawę względem modeli poprzednich serii Ultra ZOOM.

Możliwe jest wykonywanie panoramy, co odbywa się w sposób łatwy i komfortowy dzięki wyświetlanym na ekranie punktom pomocniczym. Panorama pozioma prezentuje się przyzwoicie, ale panorama pionowa zapisywana jest w bardzo słabej, praktycznie bezużytecznej jakości. Obraz panoramiczny budowany jest z trze ujęć, łączonych następnie w aparacie na jeden z dwóch sposobów.

Aparat Olympus SP-565 UZ – podstawowe funkcje:

- obiektyw z 20-krotnym zoomem optycznym (ekwiwalent 26-520mm)
- podwójna stabilizacja obrazu
- Detekcja Twarzy rozpoznaje do 16 postaci w kadrze
- tryby ekspozycji P/A/S/M
- 25 programów tematycznych
- 10 megapikseli
- przeglądanie i prezentowanie zdjęć na 2.5"/6.4cm ekranie LCD
- wbudowana lampa błyskowa
- sekwencje filmowe z dźwiękiem (VGA przy 30 klatkach na sekundę)

Podsumowanie
Rafał Olszak o aparacie Olympus SP-565 Ultra ZOOM
Największym atutem aparatu jest 20-krotny zoom optyczny z szerokim kątem przy minimalnej ogniskowej i bardzo znacznym przybliżeniem na drugim końcu. Tak uniwersalny zoom gwarantuje dużą elastyczność pracy, możliwość izolowania niemal dowolnych detali obserwowanej sceny, bardzo wygodnego kadrowania i "przybliżania". Jakość obrazu jak na cyfrowy aparat kompaktowy jest wysoce zadowalająca. Złe wrażenie robi natomiast "szalejący" pomiar światła, który jest przyczyną nierzadko dość nieprzewidywalne rezultatów zdjęciowych nawet tego samego ujęcia. Irytuje siermiężna klapka na akumulatory. Nie zachwyca spadający dekiel obiektywu, który wypada i telepie się, gdy niesiemy aparat przewieszony przez szyję na pasku. Biorąc pod uwagę cenę urządzenia, konieczność zakupu bardzo drogich kart pamięci typu xD, pojawiają się pewne wątpliwości, co do sensu zakupu tego aparatu - wszak na rynku dostępne są przecież amatorskie, cyfrowe lustrzanki, gwarantujące większą swobodę, wymienną optykę, a przede wszystkim znacznie lepszą ogólną jakość zdjęć. Z drugiej strony Olympus SP-565 jest mniejszy i ma aż 20-krotny zoom optyczny. Decyzja do łatwych nie należy.