Dlaczego sfotografowany obraz różni się od tego co widzimy... czyli co spowodowało narodziny korekcji barwnej.

Jest sporo różnic między tym jak widzimy świat, a tym co "widzi" aparat. Świadomość ich istnienia pozwoli nam docelowo zmniejszać kontrast między zdjęciem, a tym co widzieliśmy jako obserwatorzy.

Najistotniejsze kwestie, o których warto wiedzieć:

Ludzkie oko potrafi dostosować się do słabych warunków oświetleniowych. Przebywając w ciemnym otoczeniu przyzwyczajamy oczy do warunków i widzimy wszystko nieco jaśniej.

Gdy dwa podobne kolory znajdują się blisko siebie obserwator zauważy między nimi większą różnicę, niż gdyby znajdowały się daleko od siebie. Mówimy wówczas o kontraście symultanicznym, który oczywiście aparatu nie dotyczy. To wyjaśnia na przykład dlaczego zdjęcie zbiornika wodnego z płyciznami na zdjęciu bez korekcji będzie bardziej "płaskie" niż na obrazie po korekcji gdzie będziemy chcieli uzyskać jak najwięcej barw.

Aparat w sposób bardzo wierny odtwarza refleksy świetlne, zaś ludzkie oko nie postrzega ich tak wyraźnie.

Obiekt, na którym się koncentrujemy widzimy bardziej kontrastowo, niż jego otoczenie. Aparat wszystko traktuje tak samo. Obiekty z otoczenia nie tylko tracą na kontraście, ale wręcz blakną. W fotografii to zjawisko nie występuje.

Najciemniejsze obszary obserwowanej sceny postrzegamy jako mniej barwne. W przypadku fotografii aparat zarejestruj w zacienionych miejscach ciemne odcienie danego koloru.

W związku choćby z powyższymi faktami - choć warto by jeszcze wspomnieć o innych aspektach - celem fotografa nie jest uzyskanie oryginału lecz dorównanie wyobrażeniu.

Do tego szalenie trafnego moim zdaniem wniosku doszedłem czytając znakomitą książkę Dan'a Margulis "Korekcja i separacja", którą osobiście traktuję jak swoistą biblię obróbki barwnej technikami cyfrowymi.

 

Powrót do listy artykułów