Fotografia cyfrowa skrywa ogromny potencjał - wystarczy wyjść poza definicję obrazu stworzonego światłem, spojrzeć na zdjęcie jak na zbiór pikseli, które można dowolnie edytować...
W  rezultacie odkrywa się zupełnie nowe możliwości,  doznaje się czaru, którego długo fotografii cyfrowej odmawiano - interdyscyplinarnej magii edycji zdjęcia w programie graficznym...

Mając określony pomysł, można przystąpić do poszukiwania odpowiedniej fotografii w swoich zasobach. Innym rozwiązaniem jest wykonanie zdjęć pod kątem cyfrowej edycji, którą planujemy. Zauważ, że oba te rozwiązania różnią się znacząco od tego, które jest preferowane przez wielu fanów Photoshopa, którzy przeglądają swoje zasoby, zastanawiając się co można z nimi zrobić. Jedyną zaletą takiej strategii jest to, że wskutek wielokrotnego przeglądania swoich fotografii, zapamiętujemy wzrokowo, jakie konkretnie zasoby posiadamy.

Poniżej widzisz fotografię dziewczyny, wykonaną bez profesjonalnego makijażu. Miało to sens o tyle, że z góry zakładałem, iż po prostu
make-up będzie "cyfrowy", to znaczy, sam w programie graficznym zadbam o należyty wygląd modelki. Jak się przekonasz w dalszej części tego tutoriala, odblaski na twarzy, czy niedokładne podkreślenie oczu, nie ma znacznie, ponieważ nie utrudnia zbytnio uzyskania efektu. Oczywiście możesz ćwiczyć na tym samym zdjęciu - pobierz je stąd.
 

W kolejnym kroku wykadrujemy obraz w taki sposób, że twarz dziewczyny będzie wypełniała większą część obrazu. Dlaczego kadrujemy po wykonaniu zdjęcia, zamiast zrobić to należycie już na etapie fotografowania? Bo jest to wygodniejsze i daje szansę wykorzystania ujęcia także na inne sposoby, w przyszłości. Ponadto, robiąc zdjęcia przeznaczone do obróbki, warto pozostawiać sobie pewien margines, swoisty nadmiar pikseli, dodatkową przestrzeń, którą w razie potrzeby usuniemy, kadrując. W trakcie obróbki zdjęcia mamy więcej czasu i możemy się lepiej skupić, a jednocześnie mamy ogromny komfort pracy z gotowym już materiałem. Na zimno łatwiej jest podjąć decyzję, co do tego, jaki kadr będzie najbardziej adekwatny do planowanego efektu. Taka filozofia chroni nas przed niepożądanym ograniczeniem pola manewru w przypadku, gdy zdjęcie okaże się "zbyt ciasne" dla naszego pomysłu.

Kadrowania możemy dokonać przy pomocy narzędzia Kadruj, lub rysując docelowy kadr narzędziem Zaznaczenie prostokątne, a potem posługując się komendą Obrazek - Kadruj.

Po kadrowaniu, dobrze jest tak ustawić podgląd obrazu, że widzi się go w całości, a okno dokumentu zapełnia większą część przestrzeni roboczej Photoshopa. Daje to optymalny wgląd w efekty wprowadzanych później ustawień. Możemy sobie pozwolić na takie przygotowanie stanowiska pracy, ponieważ w zasadzie, posługiwać się będziemy głównie jedną paletą - Warstwy, którą możemy wywołać poprzez kliknięcie klawisza F7 na klawiaturze lub sięgając do menu Okno i wskazując opcję o analogicznej nazwie.

Na początek używamy komendy Warstwa - Powiel warstwę, aby stworzyć duplikat warstwy głównej. Któż wie, jak dalece posunie się nasza wyobraźnia? Osobiście lubię porównywać zdjęcie po edycji, z wersją pierwotną fotografii, aby mieć świadomość tego, jak bardzo przerobiłem obraz. Bywa także, że wersja pierwotna, przydaje się jako zapasowa.

Pracując na duplikacje, który automatycznie po utworzeniu stał się aktywny, używamy polecenia Obrazek - Dopasuj - Poziomy, które wywoła okno dialogowe narzędzia Poziomy. W jego centrum znajduje się histogram, czyli wykres słupkowy, prezentujący liczbę pikseli w różnych obszarach jasności. Do naszej dyspozycji jest wprawdzie kilka suwaków, ale interesuje nas tylko jeden z nich - suwak Gamma, umiejscowiony w centrum, tuż pod histogramem. Przeciągamy go w prawą stronę, na tyle daleko, żeby spowodować istotne przyciemnienie średnich tonów obrazu. Na koniec klikamy przycisk OK w oknie, aby nanieść wprowadzane ustawienia. Wszystkich czynności edycyjnych w oknie dialogowym narzędzia Poziomy warto dokonywać z włączoną opcją Podgląd, dzięki której na bieżąco widzimy efekty naszych ustawień, co znacznie ułatwia wybór optymalnego położenia suwaka Gamma.

Po ostatnich czynnościach dysponujemy obrazem, który jest już dość ciemny, ale niewystarczająco do naszych celów. W szczególności należy zająć się jasnymi obszarami, które znajdują się poza rewirem twarzy.

Używamy polecenia Warstwa - Nowa - Warstwa i tworzymy nową, czystą warstwę (w oknie dialogowym w menu Kolor, wybieramy opcję Brak). Praca na nowej warstwie ułatwi nam ewentualną korektę jeśli dalszy etap obróbki będzie niedokładny.

Sięgamy po narzędzie Pędzel. Jako Kolor narzędzia dobieramy barwę czarną - w tym celu wystarczy kliknąć w górny kwadrat ulokowany w Palecie narzędzi i tam wybrać kolor czarny. Dla pędzla wybieramy miękką końcówkę o stosunkowo dużym rozmiarze, tak aby szybko i bez nadmiaru wysiłku zamalować następnie całość zdjęcia, oczywiście, z wyjątkiem twarzy dziewczyny. Nie należy się jednak martwić faktem, że w nieznacznym stopniu pokrywamy czernią także twarz  - nie stanowi to problemu, pod warunkiem, że nie przesadzimy.

Po zamalowaniu obrazu w taki sposób, że widoczna jest tylko twarz portretowanej, używamy polecenia Warstwa - Nowa warstwa dopasowania - Mieszanie kanałów, co wywoła okno dialogowe narzędzia Mieszanie kanałów. Tam włączamy opcję Monochromatycznie, ulokowaną u dołu okna, a następnie manipulujemy suwakami tak, aby osiągnąć efekt marmurowej maski... Tak, istotnie, nie jest to zbyt precyzyjna wskazówką, ale chciałbym w tym miejscu umotywować Cię do eksperymentowania. Jeśli nie masz na to ochoty, użyj wartości, które sprawdziły się w przypadku mojego zdjęcia, ale pamiętaj, że nie są uniwersalne, więc nie daję gwarancji, iż dadzą równie dobre rezultaty na Twoich fotografiach. Wprowadź w pola numeryczne odpowiednich suwaków następujące wartości: Czerwony +155, Zielony +25,
Niebieski -90, Stały -15. Zakończ klikając przycisk OK.

Przy okazji przyjrzyj się palecie Warstwy. Jak widzisz, prócz warstw obrazu, znajduje się tam warstwa z charakterystyczną miniaturą. Mam na myśli tą, położoną najwyżej. Jest to tak zwana Warstwa dopasowania, która wpływa na wszystkie warstwy położone poniżej. Pozwala to wpłynąć od razu na szereg warstw, zamiast przeprowadzać obróbkę każdej z nich osobno. Ponadto istnieje możliwość zmiany Trybu ewolucji takiej warstwy (innymi słowy, kontroli tego jak miesza się ona z poniższymi warstwami), oraz zmiany Krycia (co w łatwy sposób pozwala kontrolować, jak bardzo efekt przypisany danej warstwie jest widoczny).

Dość teorii, przećwiczmy to na konkretnym przykładzie!

Użyj polecenia Warstwa - Nowa warstwa dopasowania - Barwa nasycenie. Wywoła ono okno dialogowe narzędzia Barwa / Nasycenie. Włącz w nim opcję Koloruj, ulokowaną w prawym dolnym rogu. Dzięki niej, obraz zostanie zabarwiony jedną, wybraną manualnie barwą dominującą. Domyślnie będzie to kolor czerwony z małym nasyceniem. Dla parametru Nasycenie określ wartość 28 - wpisując je w pole numeryczne obok osi suwaka lub manipulując tymże. Jeśli chodzi o kolor, masz tu całkowitą dowolność. Po prostu manipuluj suwakiem Barwa do czasu, aż znajdziesz barwę, która najbardziej Ci odpowiada. Możesz wskazać na przykład wartość 157, co zabarwi obraz na zielono. Na koniec kliknij przycisk OK, aby nanieść wprowadzone ustawienia.

Teraz masz okazję wykorzystać potencjał Warstwy dopasowania. Wiesz, że można użyć narzędzia Barwa / Nasycenie bezpośrednio na zdjęciu, tymczasem my, posłużyliśmy się Warstwą dopasowania gdyż jest to rozwiązanie znacznie bardziej elastyczne. Niezależnie od nakładu pracy, od zmian jakie mogą być dokonane podczas obróbki obrazu, Warstwa dopasowania stale jest do naszej dyspozycji. Wystarczy kliknąć dwukrotnie w jej miniaturę w palecie Warstwy, aby powtórnie otworzyć okno dialogowe Barwa / Nasycenie, w którym wprowadzone są poprzednio wprowadzone ustawienia. Nie zrobimy tego jednak, gdyż istnieje jeszcze łatwiejszy sposób, na zmodyfikowanie efektu: aby zmniejszyć nasycenie zieleni, wystarczy zmniejszyć widoczność Warstwy dopasowania Barwa / Nasycenie, posługując się parametrem Krycie w palecie Warstwy.
W rezultacie uzyskujemy maskę zabarwioną jednym kolorem o umiarkowanym nasyceniu, co powoduje wrażenie bardziej naturalnego  oświetlenia.

O tym w jaki sposób udoskonalić maskę, usuwając zeń odblaski światła i odpowiednio poprawiając wyrazistość faktury, możesz się dowiedzieć z filmów instruktażowych Cyfrografia Portrety, w których krok po kroku omawiam efekt opisywany w niniejszym artykule.