Większość użytkowników Photoshopa nie korzysta z masek. Uważamy, że jest to spowodowane nie tylko złożonością tej metody pracy, lecz także wrażeniem, iż maski sprawiają dużo kłopotów i nie są tego warte. Jak każdy, po pierwszym zetknięciu się z Photoshopem nie potrafiliśmy sobie wyobrazić potrzeby zastosowania maski. Wystarczyły nam narzędzia Lasso i Magic Wand (Różdżka). Jeśli utworzone efekty nie odpowiadały nam, zawsze mieliśmy jeszcze w zanadrzu narzędzie Pen (Pióro). Czego moglibyśmy chcieć więcej?

Okazało się, że jeszcze wielu innych rzeczy. Każde z wymienionych narzędzi nadaje się do zaznaczania obrazków, lecz tylko częściowo spełnia nasze wymagania. Narzędzia Lasso umożliwiają tworzenie zaznaczeń o dowolnym kształcie, lecz żadne z nich, nawet magnetyczne lasso, nie poradzi sobie na przykład z elementami o zróżnicowanej ostrości. Różdżka zaznacza obszary koloru, lecz zazwyczaj omija istotne kolory, w wyniku czego krawędzie konturów zaznaczenia często są postrzępione i paskudnie wyglądają. Pióro, choć niezwykle precyzyjne, tworzy mechanicznie kontury, które mogą sprawiać wrażenie sztucznych, jeśli weźmie się pod uwagę to, co mają przedstawiać.

Maski mogą przejąć wszystkie funkcje innych narzędzi do zaznaczania. Za pomocą masek można tworzyć swobodne zaznaczenia, zaznaczać obszary jednolitego koloru i uzyskiwać zdumiewająco precyzyjne krawędzie. Nie posiadają przy tym wad narzędzi zaznaczania. Radzą sobie z obiektami o zróżnicowanej ostrości, dają całkowitą kontrolę nad wyglądem krawędzi i tworzą zaznaczenia równie naturalne jak sam obrazek.

W zasadzie maska jest obrazkiem. Maski zaznaczają piksele za pomocą pikseli. Dlatego za ich pomocą możesz „pokazać” Photoshopowi to, co widzisz na fotografii. Stosując maski, możesz przy tworzeniu konturu zaznaczenia wykorzystać całą potęgę Photoshopa, wszystkie jego najlepsze cechy. Maski są bez wątpienia najbardziej odpowiednią metodą zaznaczania dostępną w tym programie.

Jeśli nie jesteś do końca pewien znaczenia terminu maska, podaję go w tym miejscu — maska jest to kontur zaznaczenia wyrażony jako obrazek w skali szarości.

• Zaznaczone obszary wyświetlane są w kolorze białym.
• Niezaznaczone obszary są wyświetlane w kolorze czarnym.
• Częściowo zaznaczone fragmenty obrazka wyświetlane są w kolorze szarym. Zmiękczone krawędzie również wyrażone są w odcieniach szarości, od jasnoszarego w pobliżu zaznaczonego obszaru do ciemnoszarego w pobliżu obszaru niezaznaczonego.

Na rysunku 9.1 widać kontur zaznaczenia i równoważną z nim maskę. Przykład po lewej przedstawia owalne zaznaczenie, które zmiękczyliśmy za pomocą polecenia Select|Feather (Zaznacz|Wtapianie). Po prawej widać to samo zaznaczenie wyrażone w formie maski. Zaznaczony obszar został pomalowany na kolor biały i oznacza powierzchnię niepokrytą maską, natomiast czarny kolor oznacza zamaskowany obszar, nieobjęty zaznaczeniem. Zwróć uwagę, że, patrząc na zarys selekcji, nie jesteś w stanie dostrzec, iż został on zmiękczony. Po prostu nie da się tego pokazać za pomocą „maszerujących mrówek”. Natomiast w przypadku maski nie ma tego problemu.

Gdy patrzysz na maskę umieszczoną na rysunku 9.1, pewnie się zastanawiasz, gdzie jest obrazek. Jedną z cudownych rzeczy związanych z maskami jest to, że możesz je oglądać niezależnie od obrazka, jak na rysunku 9.1, lub razem z obrazkiem, jak na rysunku 9.2. Na drugim rysunku maska została przedstawiona pod postacią kolorowej nakładki. Domyślnie nakładce przypisany jest półprzezroczysty kolor czerwony, przypominający zabezpieczającą folię tradycyjnie używaną w ciemniach fotograficznych, a znaną pod nazwą rubylith. Czerwona folia wskazuje obszary zamaskowane, czyli niezaznaczone, natomiast brak czerwonej nakładki oznacza, że dany fragment obrazka jest niezamaskowany, czyli zaznaczony. Po powrocie do standardowego trybu „maszerujących mrówek” wszystkie zmiany nanoszone na obrazek oddziałują wyłącznie na niezamaskowane obszary.  

Rysunek 9.1.  Rysy Zmiękczony kontur zaznaczenia (po lewej) i odpowiadająca mu maska (po prawej)

Rysunek 9.2. Maska z rysunku 9.1. widoczna razem z obrazkiem

Teraz, gdy już mniej więcej wiesz, czym są maski (to będzie się stawać coraz jaśniejsze w trakcie czytania), zadasz nam pytanie o ich zastosowanie. Ponieważ maska jest generalnie niezależnym obrazkiem w skali szarości, możesz ją edytować za pomocą narzędzi malowania i edycji, filtrów, poleceń korekty kolorów i prawie każdej dostępnej w Photoshopie funkcji. Możesz nawet podczas edycji masek zastosować narzędzia zaznaczania opisane w poprzednim rozdziale. Skoro dysponujesz wszystkimi tymi narzędziami, nie pozostaje już nic innego, jak tylko tworzyć idealne kontury zaznaczenia w rekordowo krótkim czasie.

Malowanie i edycja wewnątrz zaznaczenia

Zanim zanurzymy się w techniki maskowania, rozpocznijmy od małej rozgrzewki, czyli od masek zaznaczenia. Gdy byłeś w szkole podstawowej, mogłeś spotkać nauczyciela, który kazał kolorować obrazki od kreski do kreski bez wyjeżdżania za linię. Jeśli tak, Twój nauczyciel pokochałby to nieprawdopodobnie proste narzędzie. W Photoshopie kontury zaznaczenia funkcjonują jak maski, stąd termin maska zaznaczenia (a już się przeraziłeś, że trudno będzie przebrnąć przez ten rozdział). Bez względu na narzędzie użyte do utworzenia zaznaczenia — może to być ramka zaznaczenia, lasso, magiczna różdżka lub pióro — Photoshop pozwala na malowanie lub edytowanie wyłącznie zaznaczonego obszaru. Farba nie może się znaleźć na niezaznaczonym (czyli chronionym) fragmencie obrazka, więc jedyne, co pozostaje, to malowanie w obrębie linii. Jeśli nie chcesz kolorować obrazków, bo masz obawy, czy Ci się uda, odpowiedzią na lęki jest maskowanie zaznaczenia. Rysunki od 9.3 do 9.6 przedstawiają szkolny model anatomiczny, poddany działaniu kilku narzędzi malarskich i edycyjnych. Poniższe ćwiczenie ilustruje sposób, w jaki utworzyliśmy obrazki, korzystając z maski zaznaczenia.

Ćwiczenie: malowanie wewnątrz maiei zaznaczenia

1. Zaznacz szkielet. Prawa strona rysunku 9.3 przedstawia kontur zaznaczenia.

Rysunek 9.3. Po lewej pokazany jest obrazek wyjściowy. Narysowaliśmy kontur zaznaczenia wokół rzeźby, a następnie odwróciliśmy zaznaczenie i usunęliśmy tło (po prawej)

2. Odwróć zaznaczenie poleceniem Inverse (Odwrotność). Chcesz edytować obszar otaczający głowę, więc zastosuj polecenie Select|Inverse (Zaznacz|Odwrotność) (Ctrl+Shift+I w Windows, +Shift+I w Mac OS), aby odwrócić zaznaczone i niezaznaczone obszary.

3. Wciśnij klawisze Ctrl+Backspace ( +Delete w Mac OS), aby wypełnić zaznaczony obszar kolorem tła. W tym przypadku tło jest szare, jak widać na prawym obrazku z rysunku 9.3.

4. Pomaluj wewnątrz zaznaczenia. Zanim zaczniesz, zastosuj polecenie View|Extras (Widok|Dodatkowe) (Ctrl+H bądź +H), aby nie rozpraszały Cię podczas malowania te piekielne „maszerujące mrówki” (to jedno z głównych zastosowań polecenia Extras (Dodatkowe)).

5. Wybierz narzędzie Brush (Pędzel) i zajmij się malowaniem. Wybierz czarny kolor jako kolor narzędzia i przeciągnij myszą wokół szkieletu, aby oddzielić go wyraźną linią od szarego tła (patrz rysunek 9.4). Następnie obrysuj całość jeszcze raz, białym pędzlem.

6. Wybierz narzędzie Smudge (Smużenie). Ustal wartość parametru Strength (Wytrzymałość) tego narzędzia na 80%, wciskając klawisz 8. Następnie jakieś dwadzieścia razy przeciągnij myszą kursor od środka głowy na zewnątrz, aby utworzyć serię zawijasów. Jak widać na rysunku 9.5, narzędzie Smudge (Smużenie) rozmazuje kolory pobrane z wnętrza chronionego obszaru, lecz nie nanosi ich, dopóki kursor nie zostanie umieszczony wewnątrz zaznaczenia. Jest to znakomita ilustracja pewnej istotnej cechy programu — chociaż chroniony obszar sam jest zabezpieczony przed wszelakimi zmianami, kolory chronionych pikseli mogą oddziaływać na sąsiadujące z nimi obszary zaznaczone.

7. Dodaj kilka ozdobników. Jak widać na rysunku 9.6, maska selekcji przydaje się, gdy korzysta się z narzędzia Burn (Ściemnianie). Pozwala ona ściemnić tło wokół oczodołów i zębów. Chcąc stworzyć niesamowite włosy, kilkukrotnie powieliliśmy nową warstwę, na której się one znajdowały i zastosowaliśmy na jej klonach kilka filtrów (Filter|Distort|Ocean Ripple (Filtr|Zniekształcenie|Morskie Fale) i Filter| Pixelate|Pointilize (Filtr|Pikslowanie|Punktylizacja)). Następnie utworzyliśmy z warstw przekładaniec, stosując różne tryby mieszania.

Powrót do strony festiwalu