Przegląd popularnych 10-megapikselowych lustrzanek cyfrowych

Nadchodzące Święta Bożego Narodzenia są dla wielu z nas okazją do tego, by pomyśleć o atrakcyjnym świątecznym prezencie. Aparat cyfrowy wydaje się być idealnym rozwiązaniem - cieszy, umożliwia dokumentowanie wydarzeń, pozwala obcować z pięknem, rozwijać wrażliwość... Natomiast cyfrowy potencjał zdjęć pozwala pasjonować się pracą w cyfrowej ciemni programu graficznego, gdy pogoda nie sprzyja fotografowaniu. Przyjrzyjmy się kilku popularnym cyfrowym lustrzankom, których potencjał na pewno pozwala doświadczać każdej z wyżej wymienionych przyjemności. Wyrażamy nadzieję, że przedstawione informacje ułatwią optymalny wybór. Zachęcamy także do zapoznania się z obszernym poradnikiem na temat kupna aparatu cyfrowego: tutaj.

Olympus E-510

Podstawowe cechy tej cyfrowej lustrzanki to: kompaktowe wymiary, niewielka waga, prostota obsługi, poręczność, funkcja podglądu na żywo, bardzo przyzwoita rozdzielczość matrycy – 10 megapikseli, co pozwala wykonywać zdjęcia w rozmiarze 3648 x 2736 pikseli. Aparat dobrze i pewnie leży w ręce dzięki wyprofilowanemu uchwytowi, pokrytemu specjalnym antypoślizgowych tworzywem. Ekran o przekątnej 2.5 cala jest dobrej jakości, umożliwia skuteczne szacowanie potencjału zdjęć, a także pozwala wygodnie kadrować w trybie na żywo (gdy zamiast przez wizjer, scenę obserwuje się na ekranie). Olympus E-510 jest wyposażony w przyzwoicie działający autofokus, który jednakże bywa w różnych testach krytykowany za powolność w słabszych warunkach oświetleniowych. Do dyspozycji są 3 pola autofokusa. Aparat ma dwa sloty na karty pamięci: typu CompactFlash oraz xD. Na pochwałę zasługuje zaimplementowanie w tym amatorskim aparacie, bardziej zaawansowanych funkcji: bracketingu ekspozycji, flesza, balansu bieli i ostrości. Olympus eliminuje zagrożenie dla zdjęć, jakie niesie ze sobą kurz: opatentowany filtr ultradźwiękowy był pierwszym tego rodzaju rozwiązaniem wprowadzonym w 2003 roku i nadal w modelu E-510 stoi na straży wolnego od kurzu fotografowania.
 

Nikon D40x


Nikon D40x jest przyjaznym aparatem przeznaczonym dla osób, które pragną posmakować fotografowania cyfrową lustrzanką, a dotychczas miały do czynienia wyłącznie z aparatami kompaktowymi. Doprawdy, bezbolesna to będzie przesiadka. Umożliwia robienie dobrych zdjęć zarówno tym, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z fotografią cyfrową, jak również - dzięki licznym ustawieniom manualnym - pozwala rozwijać swoje umiejętności na drodze eksperymentów. Dzięki niewielkim gabarytom i małej wadze, Nikon D40x jest typem aparatu, który można zabrać ze sobą wszędzie i nie będzie on stanowić praktycznie żadnego obciążenia. Oznacza to duży luksus dla tych, którym cyfrowy kompakt nie wystarcza, ale nie chcą też taszczyć ze sobą dużych, ciężkich, zaawansowanych lustrzanek. Każdy, kto szuka aparatu prostego i przyjaznego, ale mającego duży potencjał twórczy, najpewniej będzie zadowolony z Nikona D40x. Na szczególną pochwałę zasługuje wyświetlacz, pokazujący dużo bieżących ustawień aparatu oraz niezwykle pożyteczna funkcja D-lighting, która umożliwia skuteczne i realistyczne wydobywanie detali z zacienionych obszarów wykonanego zdjęcia.

 

Sony Alpha 100
 

Cyfrowa lustrzanka, która już w momencie, gdy ukazała się na rynku, kusiła atrakcyjną ceną. Choć w nieznacznym stopniu ustępuje rywalom, wciąż stanowi bardzo dobrą ofertę dla każdego amatora fotografii.
Alpha 100 nie cechuje tak duża intuicyjność obsługi jak modele konkurencyjnych producentów, chyba że jest się przyzwyczajonym do systemu Minolty (koncern Sony wykupił oddział Minolty odpowiedzialny za sprzęt fotograficzny, co ułatwiło wyprodukowanie cyfrowej lustrzanki pod własnym szyldem). Aparat wyposażony jest w 10.2-megapikselową matrycę, która pozwala wykonywać zdjęcia maksymalnie w rozmiarze 3872 x 2592 piksele. Urządzenie wyposażone jest w system stabilizacji obrazu Super SteadyShot, który ułatwia wykonywanie nieporuszonych zdjęć. W aparacie zaimplementowana jest funkcja D-range, która korzystnie wpływa na jakość obrazu przy rejestrowaniu skrajnie kontrastowych scen. Sony Alpha 100 jest minimalnie głośniejszy od rywali, a także bardziej podatny na szumy, które pojawiają się już przy czułości ISO 400, a przy wyższych wartościach stają się naprawdę dokuczliwe.

 

Canon EOS 400D

 

Wprowadzony na rynek we wrześniu 2006 roku wciąż stanowi atrakcyjną ofertę dla fanów cyfrowej fotografii, jednocześnie wyznaczając standardy najbardziej typowej cyfrowej lustrzanki z matrycą 10-megapikselową. EOS 400D jest solidnie wykonany, poręczny, lekki i ma kompaktowe wymiary. Dużą zaletą aparatu jest łatwość, a wręcz intuicyjność obsługi: rozmieszczenie elementów sterujących nie budzi żadnych zastrzeżeń, a nawigacja w menu aparatu jest prosta. 2.5 calowy ekran LCD cechuje dobra jakość. Aparat uruchamia się szybko i działa cicho. Autofokus sprawuje się bardzo przyzwoicie, do dyspozycji fotografa jest 9 pół autofokusa. Na uwagę zasługuje fakt, że urządzenie wyposażone jest w system automatycznego czyszczenia matrycy, który zapobiega osadzaniu się kurzu na czujniku obrazu.

Nikon D80
 

D80 jest jednym ze starszych modeli (na rynku od 2006) i ma nieco większe rozmiary niż model D40x, jednocześnie stanowi bardzo atrakcyjny wybór ze względu na cenę, która jest znacznie niższa niż w chwili wprowadzenia do sprzedaży. Nie jest to kompaktowy „maluch”, więc może nie być szczególnie atrakcyjny dla typowego fotoamatora, natomiast w użytku zawodowym sprawdza się bardzo dobrze, jest jakby szyty na miarę – doskonale leży w męskiej ręce, a wykonaniem i swoją adekwatną wagą sprawia, że czuć solidność tej udanej konstrukcji. Elementy sterujące rozmieszczone są w sposób przemyślany. Nawigacja jest bardzo przyjazna dla użytkownika. Generalnie można śmiało stwierdzić, że w tym przypadku mamy do czynienia z wręcz intuicyjną obsługą. 10.2 megapikselowa matryca pozwala wykonywać zdjęcia w maksymalnym rozmiarze 3892 x 2592 pikseli. Jakość fotografii jest wysoce zadowalająca, szczególnie ze względu na wyrazistość detali oraz wierne odwzorowanie kolorów. Na pochwałę zasługuje dobrze sprawujący się autofokus i fakt, że D80 daje do dyspozycji fotografa aż 11 pól autofokusa, co wyróżnia go na tle reszty wymienianych tu aparatów. Szkoda, że D80 nie ma wbudowanej stabilizacji obrazu ani systemu czyszczenia matrycy.