|
PAMIĘĆ
Zarejestrowane na matrycy zdjęcia po obróbce i przetworzeniu w postać
cyfrową zapisywane są w pamięci aparatu. Niektóre modele cyfrówek wyposażone
są w pamięć wewnętrzną, wbudowaną. Choć ma ona stosunkowo niewielką
pojemność, zazwyczaj kilkanaście MB, to pozwala wykonywać zdjęcia aparatem
zaraz po wyjęciu go z pudełka.
We wszystkich cyfrowych aparatach podstawową pamięć, w której przechowywane
są zarejestrowane zdjęcia, stanowi jednak wymienna karta. Karty pamięci są
różnych standardów – i tak w kompaktach Canona, Casio, HP, Kodaka, Koniki
Minolty, Nikona, Panasonica, czy Pentaxa używane są najczęściej karty SD (Secure
Digital) lub MMC (MultiMedia Card), w kompaktach Fujifilm i Olympusa – karty
xD (eXtreme Digital), a w kompaktach Sony – wyłącznie karty MS (Memory
Stiuk, obecnie w wersji Duo), choć też kilku rodzajów. Kompakty bardziej
zaawansowane i lustrzanki używają kart CF (CompactFlash), uważanych za
najbardziej „profesjonalne”. Niektóre aparaty cyfrowe akceptują karty dwóch
różnych standardów, na przykład SD i CF.
Często w komplecie z aparatem cyfrowym nabywca otrzymuje kartę pamięci, choć
nie jest to regułą. Zazwyczaj jest to karta o stosunkowo małej pojemności,
więc prędzej czy później i tak staniemy przed problemem zakupu dodatkowej.
Musimy zatem znać rodzaj karty, z którą współpracuje nasza cyfrówka.
Karty pamięci każdego standardu występują w różnych pojemnościach – od
kilkunastu do kilkuset MB (megabajtów), są już też karty o pojemności kilku
GB (gigabajtów). Im większą pojemność ma karta, tym jest ona droższa, ale
tym więcej zmieści się na niej zdjęć. Karty pamięci charakteryzują się też
różną szybkością zapisu i odczytu danych – więcej kosztują oczywiście karty
„szybsze”, ale pozwalają one na przykład na wykonywanie zdjęć seryjnych z
większą częstością i sprawniej transferuje się z nich zdjęcia.
Kartę pamięci oczywiście wykorzystujemy wielokrotnie. Po jej zapełnieniu
należy przenieść zdjęcia na twardy dysk komputera, po czym je z karty
skasować – służy do tego odpowiednia funkcja w aparacie. „Wyczyszczenie”
karty uzyskamy także poprzez jej sformatowanie. O ile zdjęcia skasowane z
karty pamięci, zanim nie zapiszemy na niej nowych, możemy spróbować jeszcze
odzyskać (taka usługa jest dostępna), o tyle sformatowanie bezpowrotnie je
niszczy. Formatowanie nieowracalnie usuwa też zdjęcia zabezpieczone przed
skasowaniem i wszystkie inne pliki (na przykład wideo).
PORADY
Przed kupnem karty pamięci do naszego aparatu zastanówmy się, jaka karta
jest dla nas optymalna, to znaczy maksymalnie zaspokaja nasze możliwości za
jak najniższą cenę. Na standard karty pamięci nie mamy wpływu – określił go
już za nas już producent aparatu, ale możemy wybrać pojemność i szybkość
karty.
Jeśli mamy cyfrówkę 4-5 megapikselową i wykonujemy zdjęcia w najwyższej
rozdzielczości i jakości, to powinniśmy zaopatrzyć się w kartę o pojemności
256 MB – zmieści się na niej około 200 zdjęć. Przy tych samych założeniach
do cyfrówki 8-megapikselowej, z której zdjęcia zajmują więcej pamięci,
powinniśmy kupić już kartę 512 MB. Natomiast w obu przypadkach, jeśli
wykorzystujemy tylko średnie rozdzielczości, rzędu 1600 x 1200 pikseli, bo
na przykład nie zamierzamy wykonywać większych wydruków czy odbitek niż 10 x
15 cm, a do tego wybieramy ich średnią jakość, w zupełności wystarcza karta
64 MB. Biorąc jednak pod uwagę, że karty pamięci są coraz tańsze, a co
najważniejsze – można je wielokrotnie wykorzystywać – lepiej kupić tak
pojemną kartę, jak na to pozwalają zasoby naszego portfela.
Gdy mamy do wyboru dwie karty o takiej samej pojemności w podobnej cenie,
wybierzmy tę „szybszą”. Na niektórych kartach szybkość jest określana w
postaci 24x, 40x, 80x. Oznacza to krotność szybkości zapisu w stosunku do
przyjętej za standard szybkości 150 kB/s.
Nową kartę zawsze powinniśmy najpierw sformatować – procedurę tę należy
wykonywać w aparacie, po sformatowaniu karty w komputerze może ona działać
nieprawidłowo.
Powrót do poradnika
|
