CYFROGRAFIA Dlaczego fotografujemy?

Dlaczego fotografujemy?
Każdy z nas ma własną odpowiedź na to pytanie, jednak niektóre z nich są podobne do wyjaśnień innych pasjonatów fotografii. Spróbujmy podsumować informacje, które wynikają z własnej refleksji, rozmów na forum i ogólnie wypowiedzi różnych fotografów.

Zatracenie
Fotografowanie jest formą ucieczki od szarej rzeczywistości. Używając aparatu można patrzyć i uwieczniać świat widziany oczami wyobraźni, opisywany bardziej poezją, niż prozą. Potwierdzają to słowa jednego z internautów: "Uwielbiam zgubić się z aparatem. Taka moja mała ucieczka do codzienności".

Wyrażanie siebie
Fotografia pozwala wyrazić w jaki sposób widzimy świat oraz co nas w nim urzeka i co szczególnie intryguje.

Pamięć
Niewątpliwie jedną z najważniejszych przyczyn fotografowania jest po prostu chęć uwiecznienia danej chwili. Pięknie wyraził to jeden z użytkowników forum słowami: "Fotografuję, bo wiem, że czasem spotkana chwila jest godna zapamiętania, że się nie powtórzy, że uleci jak nie zapisana myśl, do której w przyszłości będzie chciało się powrócić i okaże się, że pozostawiony ślad w pamięci jest niewystarczający, by rozbłysnął siłą iskierki z ogniska marzeń - a było tak pięknie, tak niepowtarzalnie; pamięć jest zawodna. Utrwalona zjawiskowość pozwala na wiele więcej, niż mgliste wspomnienie po latach."

Ciekawskie podglądanie świata
Fotografia umożliwia obcowanie z rzeczywistością w sposób szczególny - poczynając od możliwości "zatrzymania czasu", poprzez uważne przyglądanie się wybranym, uchwyconym uprzednio fragmentom rzeczywistości, a kończąc na niesamowitym zbliżeniem makro i spojrzeniom w niebo astrofotografii.

Syndrom snajpera
Niektórzy fotografujący (zwłaszcza mężczyźni) porównują fotografowanie do "polowania". Takie "twarde" podejście cechuje facetów, którzy dobre zdjęcie traktują jak trofeum. Zresztą nie ma się co dziwić - aparat faktycznie jest urządzeniem, o które trzeba dbać jak o karabin snajperski. :)

Z miłości do...
Bywa że fotografowanie jest pochodną innej pasji lub miłości. Ludzie zakochani w wędrówkach, przyrodzie, podróżach bardzo często sięgają po aparat, by dokumentować swoje wyprawy lub uwieczniać wyjątkowe okoliczności. Analogicznie sytuacja wygląda w przypadku osób, które kochają poznawać ludzi, z tą tylko różnicą, że głównie tworzą nie plenery i pocztówki, a zdjęcia portretowe. Popularnym przykładem motywowania mężczyzn do działań artystycznych - w naszym przypadku fotografowania - jest miłość do kobiet, fascynacja ich naturą i urodą. :)

Radość i przyjemność
Nie wszyscy podchodzą do fotografowania śmiertelnie poważnie. Czasem aparat jest po prostu rekwizytem, swoistą formą zabawki dla dorosłych. Warto jednak pamiętać, że nawet takie bezrefleksyjne, swobodne podejście do fotografowania ma swoją wartość. W końcu bowiem każdy fotografujący z sentymentem wraca do swoich zdjęć.

Zamiast klasycznej plastyki
Nierzadko ci bardziej szczerzy fotografowie przyznają się wprost, że sięgnęli po aparat ponieważ zabrakło im talentu plastycznego. Fotografowanie może zastąpić rysowanie czy malarstwo.

Z zamiłowania do grafiki
Niektórzy graficy komputerowi sięgają po aparat cyfrowy, aby móc pełniej wyrażać i lepiej realizować swoje artystyczne wizje. Jedni poprzestają na cyfrowej stylizacji i retuszu zdjęć, a inni zagłębiają się w swojej pasji do tego stopnia, że tworzą zaawansowane fotomontaże i surrealistyczne kreacje...

Słuchanie oczami
Na koniec warto przytoczyć anegdotę, którą opowiedział pewien forumowicz. "No cóż jakoś zawsze lubiłem aparaty i robienie zdjęć, lecz było to takie zwykłe pstrykanie aż do czasu kiedy podczas pewnej podróży siedząc na dworcu PKP w Poznaniu obserwowałem kobitę z dzieckiem, które miało może 5-6 lat, kobieta była zaniedbana, chyba pod wpływem alkoholu... chłopczyk do niej ciągle zagadywał, zadawał pytania, ona patrzył w inna stronę i tylko sporadycznie coś odpowiadała, nie patrząc na niego... pociągał ją za rękę i w pewnym momencie wypowiedział zdanie które utkwiło w mojej pamięci i rozbudziło we mnie fotograficzną pasję... powiedział "MAMO SŁUCHAJ MNIE OCZAMI"...